โครงการออกแบบส่วนผสมคอนกรีตเพื่อลดปริมาณการใช้ปูนซีเมนต์

ในปี 2568 โครงการโรงไฟฟ้าพลังน้ำหลวงพระบางได้พัฒนาสัดส่วนการผสมคอนกรีตที่ช่วยลดการใช้ปูนซีเมนต์และลดความร้อนจากปฏิกิริยาไฮเดรชัน ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดการแตกร้าวจากความร้อน (Thermal Cracking) โดยโครงการได้นำวัสดุเหลือใช้มาใช้ประโยชน์ โดยเฉพาะเถ้าลอย (Fly Ash) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการใช้ทรัพยากรและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการกำจัดของเสีย

การทดแทนปูนซีเมนต์ด้วยเถ้าลอยในสัดส่วนสูงสุดร้อยละ 33 ช่วยให้คอนกรีตยังคงรักษากำลังอัดตามที่ออกแบบไว้ พร้อมทั้งลดต้นทุนอย่างมีนัยสำคัญ โดยสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายด้านปูนซีเมนต์ได้ประมาณ 163 ล้านบาท นอกจากนี้ ยังช่วยลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ขอบเขตที่ 1 (Scope 1) ได้ 7,668 ตันคาร์บอนไดออกไซด์เทียบเท่า ซึ่งเทียบเท่ากับการปลูกต้นไม้ประมาณ 809,331 ต้น